![]() 'Quti' | |
---|---|
Faláu en | Reinu guti Anguaño: ![]() |
Rexón | Montes Zagros, Mesopotamia septentrional |
Falantes | llingua muerta |
Familia | Llingua ensin clasificar
guti |
Alfabetu | Cuneiforme |
Estatus oficial | |
Oficial en | Nengún país |
Reguláu por | Nun ta reguláu |
Códigos | |
ISO 639-1 | nengún |
ISO 639-2 |
|
ISO 639-3 |
L'idioma guti o quti foi faláu polos guti de los montes Zagros, que gobernaron mientres cerca d'un sieglu sobre Sumer mientres la dinastía guti de Sumer ente'l 2200 y el 2116 e. C. Los guti ocupaben un territoriu ente los montes Zagros y el ríu Tigris qu'anguaño s'estrema ente'l Curdistán iraquín ya iranín.
Nada se conoz d'esta llingua sacante la so esistencia y una llista de reis guti na llista de reis sumerios. La esistencia queda atestiguada nuna llista de llingües falaes na rexón, atopada nuna tablilla del periodu babilónicu mediu, procedente presumiblemente de la ciudá d'Emar,[1]:p.13 que tamién inclúi como llingües rexonales l'akadio, l'amorita, el suteo, el "subareo" (o hurrita) y l'elamita. Tamién esiste "un rexistru d'un intérpreta de llingua guti" na ciudá d'Adab.[2][3]
Los nomes de reis guti de la llista sumeria son Inkishush, Zarlagab, Shulme (o Yarlagash), Silulumesh (o Silulu), Inimabakesh (Duga), Igeshaush (o Ilu-An), Yarlagab, Ibate, Kurum, Apilkin, La-erabum, Irarum, Ibranum, Hablum, Puzur-Suen, Yarlaganda, Si-um y Tirigan. Sobre la base d'estos nomes, dellos eruditos llegaron a refugar que fuera una llingua semítica o indoeuropea y nun paez rellacionada, como otres munches de la rexón, con nenguna otra llingua o familia llingüística conocida.[1]
Sicasí, Tamaz V. Gamkrelidze y Vyacheslav Vsevolodovich Ivanov conxeturaron que l'idioma guti podría tar cercanamente rellacionáu coles llingües tocaries, un subgrupu de llingües indoeuropees.[4]